Rygorystyczna weryfikacja podwykonawców w TSL


Rosnąca zawiłość europejskiego prawa transportowego oraz wysoki poziom fragmentacji rynku TSL sprawiają, że korzystanie z usług podwykonawców niesie ze sobą istotne ryzyko operacyjne, prawne i wizerunkowe. Przejęcie pełnej kontroli nad procesem weryfikacji partnerów handlowych staje się wymogiem koniecznym dla zapewnienia stabilności łańcucha dostaw.

Kontekst prawny i odpowiedzialność łańcuchowa (chain liability);

  • Wprowadzenie przepisów Pakietu Mobilności oraz lokalnych ustaw o należytej staranności w łańcuchu dostaw sprawia, że zleceniodawca lub spedytor może zostać pociągnięty do odpowiedzialności finansowej i administracyjnej za uchybienia podwykonawcy. Dotyczy to w szczególności nieprzestrzegania zasad delegowania, wypłaty stawek minimalnych czy nielegalnego wykonywania przewozów kabotażowych.

  • Dopuszczenie do realizacji przewozu przez podmiot bez wymaganych uprawnień grozi wysokimi karami finansowymi, zawieszeniem licencji spedycyjnej, a w skrajnych przypadkach – współodpowiedzialnością za przestępstwa skarbowe lub transportowe.

Filary skutecznej procedury kontrolnej (due diligence);

  • Podstawą weryfikacji jest sprawdzenie autentyczności licencji wspólnotowej oraz obecności podmiotu w rejestrach państwowych (np. ERRU). Niezbędna jest też kontrola zaświadczeń kierowców pochodzących z państw spoza Unii Europejskiej.

  • Samo posiadanie polisy OCP jest niewystarczające. Spedytor musi zweryfikować sumę gwarancyjną, ciągłość opłacania składek oraz obecność klauzul zezwalających na podzlecanie transportu dalszym podmiotom bez utraty ochrony ubezpieczeniowej.

  • Każdy kierowca realizujący przewóz cross-trade lub kabotaż musi posiadać aktualne zgłoszenie w systemie IMI. Podmiot zlecający powinien ewidencjonować przewozy, by uniknąć złamania limitu 3 operacji kabotażowych w ciągu 7 dni oraz wymogu 4-dniowej przerwy (cooling-off).

Zjawisko wyłudzeń ładunków i fikcyjnego podwykonawstwa;

  • Artykuł zwraca uwagę na rosnącą liczbę przestępstw polegających na kradzieży tożsamości legalnych przewoźników, zakładaniu fikcyjnych kont na giełdach transportowych oraz nieautoryzowanym przekazywaniu frachtu kolejnym, niezweryfikowanym podmiotom.

  • Zleceniodawcy powinni wdrożyć bezwzględny zakaz dalszego podzlecania frachtu bez pisemnej zgody, stosować dwuskładnikową weryfikację tożsamości kierowcy przed załadunkiem oraz korzystać z bezpośrednich kanałów komunikacji z przewoźnikiem.

Rekomendacje dla menedżerów logistyki;

  • Zaleca się odchodzenie od ręcznego sprawdzania dokumentów na rzecz zautomatyzowanych platform integration-API, które weryfikują status kontrahentów w czasie rzeczywistym.

  • Tworzenie i bieżąca aktualizacja cyfrowych kart dostawców pozwala udowodnić dołożenie należytej staranności przed organami kontrolnymi w przypadku wystąpienia nieprawidłowości.


Previous
Previous

Kompleksowa analiza drogowego transportu towarowego

Next
Next

Dlaczego e-CMR stanowi mniej niż 1% rocznie?